Ana içeriğe atla

ŞİİR


SAY Kİ
Bir sen kalmalısın geriye,
Kırılan anıların nihayetinde.
Uzakların ardında sır,
Sonsuzluğun peşinde ise kuvvet.
Henüz tüm şarkılar bahsetmiyorken gözlerinden,
Hasreti bırakıp, özlem getiren,
Güllerin, dibinde diken bitiyor.

Sen say ki,
Benim gözlerim dolmadı hiç,
Yüreğimi yalnızlığa terk etmedim.
Geceleri, başucunda uyumadım ihanetin.
Karanlığı, koynuma yoldaş edinmedim.

Ve sen say ki,
Tüm şiirler saçlarından,
Türkülerse ellerinden bahsetmedi henüz
Adın kahrolmuş sayfaların arasında,
Ve kaybetmenin zehirli buğusu,
Henüz çevrelemedi başımızı.
Bu sevda salaş bir yalvarmanın tınısında,
Biraz da hıçkırık tadında,
Şehirler dolusu bir adamın yalnızlığı(nda).

Seni bugün sevmişim,
Şehre yağmurlar yağmış,
Müjgan örtmüş üzerimizi.
Kurşundan daha ağır bir yüke sarılmışız.
Felaketli bir yaşamın ortasında,
Gülüşünün kıyısına sığınmışım,
Bir sen kalıyorsun geriye.
Bir sen kalmalısın geriye,

Kırılan anıların nihayetinde.
Uzakların ardında sır,
Sonsuzluğun peşinde ise kuvvet.
Bir de kahrolası gurbet.
Geçmişte bir yerlerde affet beni.
Artık sevmek için geç,
Kaybetmek içinse çok erken..


                                                                                                  Sıla Nur ATMACA
                                                                                                                  11-B

Yorumlar

Adsız dedi ki…
😍

Bu blogdaki popüler yayınlar

EDEBİYATTA MAGAZİN

                Eda Nur AYBAR  tarafından hazırlanmıştır.                                                                                   

MERHABA

MERHABA Yeni başlangıçlar içinde hem hüznü hem de heyecanı barındırır. Yeni bir okula başladım bu yıl, yılların deneyimi falan hikaye, şaşkın ve mahsun hissediyordum. Beni mutlu eden, motive eden ve bunca yılın evrak yorgunluğunun üstüne ilaç gibi gelen yegane şey öğrecilerimin gözlerindeki ışık ve onlarla paylaştığım her şeye dair duydukları ilgi oldu. Acaba iç dünyaları nasıldı? Kimlerdi bu kızlar...Yazarlar,şairler ,ressamlar var mıydı aralarında ya da bilmediğim şeyler... İçlerini dökmeye hazırdılar ben de paylaşmaya. Ve dedim; gelin burada paylaşın duygularınızı, sevdiğiniz şeyleri,gezdiğiniz yerleri, bir öyküyü, bir yazıyı...Ve sadece sizin olsun , bizim olsun bu sayfalar... Önce bir pano hazırladık, aslında bu bir dergiydi ve kocaman 'Dergi' yazdık. Dergimizi sizlerle baş başa bırakıyorum...Keyifli okumalar. .                                               ...

KALE

KALE, AMA SEN BİR İNSANSIN Hayat nedir? Benim düşünceme göre hayat bir oyun gibi. Bu oyun ne mi? Bana göre futbol. Herkesin sizi izlediği bir ortamda kendinizi kanıtlamanız gerekir. Kanıtlarsanız, herkes bir anda dostunuz olur. Kanıtlamazsanız, tüm dünya size nefretle bakar ve işe yaramaz olduğunuzu düşünür. Bu yüzden ben oyundaki kaleydim. Paslanmış direklerimle ve kopmak üzere olan filelerimle insanların bana gol atmasını bekliyordum. Ben kalelerden farklıydım çünkü benim kalecim yoktu. Bana atılan şutların gol olmasını engelleyen, tek amacı beni korumak olan birisi yoktu hayatımda. Çevremdeki herkes bu boş kaleyi görüyor ve puan kazanabilmek için atabildikleri kadar gol atıyorlardı. Kimse paslanmış demirlerimin içinde yatan acıları ve duyguları görmüyordu. Bir gün dışarıda yürüyordum. Güneş’in parlak gülümsemesiyle aydınlanan bu dar sokaklarda yüzü asık olan tek kişi bendim. Yanımdan geçen kişiler acıyan gözlerle “Acaba neden mutsuz?” der gibi bakıyorlardı suratıma. Yapabileceği...